Wprost z puszystego, białego obłoku,
Ludzie spieszą się, zerkając na siebie,
Tylko jednemu radość zabłysła w oku,
Bo choć inni też wzrok dobry mieli,
Bo choć inni śnieżynki zauważyli,
To patrzeć jak on nie umieli,
Śnieżnych płatków piękna się nie dopatrzyli.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz